بگيرم ! گفت : به هر چه مأمورى همان كن كه امروز روز شادى من است ، و خداى عزّ و جلّ نمىخواهد براى من سرورى جز ملاقات او باشد ! پس ملك الموت در همان حال كه سليمان به عصا تكيه كرده بود او را قبض روح كرد . سليمان در همان حالتى كه بر عصا تكيه داشت ، مدتهاى مديد بر جاى بود و مردمان او را مىديدند ، و زنده مىپنداشتند ، سپس به اختلاف و فتنه در افتادند . برخى از آنان گفتند : سليمان تمام اين مدت را بدون آنكه بخوابد يا خسته شود يا بخورد و بياشامد بر عصاى خود تكيه كرده ! پس اين همان پروردگار ماست كه بايد او را عبادت كنيم ! گروه ديگرى گفتند : سليمان سحر كرده ، او با سحر كردن چشمان ، چنين مىنمايد كه ايستاده است و بر عصاى خود تكيه زده ، در حالى كه چنين نيست ! و مؤمنان گفتند : سليمان بنده و نبىّ خداست ، خداوند هر گونه بخواهد كار او را سامان مىدهد . پس از اين اختلاف ، خداوند موريانه را فرستاد تا در عصاى سليمان رفت ، و درون آن را خورد ، عصا شكست و سليمان از قصر خود به رو افتاد ، اين فرموده خداى عزّ و جلّ است كه : فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ أَنْ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ الْغَيْبَ ما لَبِثُوا فِي الْعَذابِ الْمُهِينِ . هنگامى كه بر زمين افتاد جنّيان فهميدند كه اگر از غيب آگاه بودند در عذاب خواركننده باقى نمىماندند ! « 1 » 2 - امام صادق عليه السّلام در پاسخ به اين سؤال كه : براى چه خداى عزّ و جلّ آدم عليه السّلام را بدون پدر و مادر آفريد ، و عيسى عليه السّلام را بدون پدر خلق كرد ، و بقيه مردمان را از پدر و مادر پديد آورد ؟ فرمود : براى آنكه مردم تماميت و كمال قدرت خدا را بدانند ، و بفهمند كه او همانگونه كه قادر است موجودى را از ماده بدون نر بيافريند ، همچنان مىتواند اين موجود را بدون وجود نر يا

--> ( 1 ) سبا / 14 و بحار الانوار ، ج 14 ، ص 136 و 137 به نقل از علل الشرايع و عيون اخبار الرضا عليه السّلام